pies na urlopie

Musisz wiedzieć - objawy wścieklizny

pies na urlopie
Wirus wścieklizny atakuje komórki układu nerwowego, ze szczególnym tropizmem do komórek istoty szarej mózgu. Przebieg choroby u wszystkich gatunków zwierząt jest w zasadzie podobny.
Możemy wyróżnić dwie postacie wścieklizny: postać gwałtowną, postać cichą ? porażenną. U ludzi w początkowym, inkubacyjnym okresie (około 2-miesięcznym od chwili zakażenia) występują objawy ogólne.
Dominują tu uczucia mrowienia wokół miejsca pokąsania, a także gorączka, ból potylicy, zmęczenie oraz rzadziej halucynacje i torsje.

Zwierzęta często w tym okresie zmieniają swoje zwyczaje, głównie tryb życia z dziennego na nocny i odwrotnie, a także przestają być wrażliwe na bodźce bólowe.

Po kilku dniach u ludzi i zwierząt występuje nadmierne pobudzenie lub, skrajnie, porażenie (tzw.
cicha wścieklizna). U chorego stwierdzić można mimowolne skurcze mięśni (konwulsje), ślinotok, światłowstręt oraz wodowstręt. Śmierć następuje w około tydzień od wystąpienia objawów. W przypadku diagnozowania człowieka wystawionego na ryzyko zakażenia w krótkim odstępie czasu większe znaczenie od potwierdzenia choroby ma ocena prawdopodobieństwa jej wystąpienia.

W tym celu stosuje się głównie wywiad epidemiologiczny.

Jednocześnie rozpoczyna się, jeżeli zwierzę zostało złapane, trwającą 15 dni przyżyciową obserwację weterynaryjną (zwierzęta domowe) lub pośmiertne badanie mózgu zwierzęcia (zwierzęta dzikie i agresywne zwierzęta domowe).
Przyżyciowa diagnostyka człowieka jest możliwa (z wykorzystaniem m.in.

metody PCR), lecz dość często pojawiają się w badaniu wyniki fałszywie ujemne. Wirus w ślinie zwierząt jest jednym z objawów ostatniego stadium wścieklizny.

W przypadku psów żaden spośród tych, u których pojawił się wirus w ślinie, nie będzie żył dłużej niż 10?12 dni.

Dlatego jeżeli pies przeżyje obserwację, można wnioskować, że w momencie pogryzienia wirus nie znajdował się w ślinie, więc pies nie mógł zakazić człowieka. Pośmiertne rozpoznanie przeprowadza się, używając testów serologicznych i próby biologicznej.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%9Bcieklizna

Droga szerzenia wścieklizny

Rezerwuar zarazków stanowią zarówno ssaki dzikie, jak i domowe.
Z pierwszej grupy wymienić należy: lisy, jenoty, borsuki, nietoperze i inne zwierzęta mięsożerne, a także gryzonie i zajęczaki.
Grupa ta ma obecnie największe znaczenie w rozprzestrzenianiu choroby.
Do drugiej natomiast należą: psy i koty.
Druga grupa miała pierwotnie duże znaczenie, lecz obecnie ze względu na masowe szczepienia zwierząt domowych zagrożenie jest niewielkie.
W krajach tropikalnych Ameryki Południowej i Środkowej wścieklizna może być rozprzestrzeniana również przez żywiące się krwią zwierząt nietoperze z rodziny wampirów.
Do zakażenia (zwierząt lub człowieka) dochodzi na drodze kontaktu bezpośredniego ? przez pokąsanie, oślinienie lub zanieczyszczenie mózgiem chorego zwierzęcia uszkodzonej skóry.

Możliwe jest, choć u człowieka rzadkie, zakażenie na drodze powietrznej (kropelkowej i pyłowej) aerozolem odchodów nietoperzy w jaskiniach.

Zdarzają się także zakażenia laboratoryjne drogą wziewną, przezspojówkową lub przezśluzówkową.
Do wystąpienia choroby dochodzi u około 15-20% wystawionych na kontakt ? szczególnie osobników pogryzionych na pysku/twarzy, szyi, klatce piersiowej lub pokąsanych głęboko.
Odnotowano także infekcje przez przeszczepienie organów (rogówka) od zmarłych dawców z nierozpoznaną wścieklizną.
Nie opisano przeniesienia drogą pokarmową.
Chorobę cechuje długi okres utajenia średnio od 1 do 3 miesięcy ? skrajnie od 10 dni do ponad roku. Chory człowiek jest także zakaźny dla otoczenia.

Wirus znajduje się głównie w jego centralnym układzie nerwowym, ślinie i skórze, a w mniejszym stopniu także w łzach i soku trzustkowym. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%9Bcieklizna

Jak zapewnić opiekę psu?

Jak zapewnić psu opiekę podczas naszej nieobecności? Ciekawym rozwiązaniem jest na pewno skorzystanie z usług hotelu dla zwierząt.

Jest to jednak bardzo drogi sposób na zapewnienie psu opieki.

Na pewno warto powierzyć naszego pupila komuś znajomemu. Oczywiście, jest to o wiele prostsze w sytuacji, gdy pies przebywa na zewnątrz domu.

Wtedy naszym pupilem może się na przykład zająć sąsiad podczas naszej nieobecności.

Jednak opieka nad zwierzęciem przebywającym w mieszkaniu również jest możliwa.

Częsta nieobecność właściciela nie wpływa jednak dobrze na zwierzę, dlatego też jeśli wiemy, że przebywamy w domu raczej sporadycznie i krótko, warto zastanowić się, czy na pewno posiadanie psa jest dobrym pomysłem.

.
Dodane: 02-01-2017 05:31

Tagi: psy z psem wakacje podróże

Widok do druku:

pies na urlopie