Poprzednie wpisy:

Następne wpisy:

Wikipedia i kryteria McDonalda

leczenie sm interferonem beta
Z uwagi na bogatą symptomatologię stwardnienia rozsianego brak jest swoistego testu, badania laboratoryjnego czy neuroobrazowego, które mogłoby pozwolić na jednoznaczne postawienie diagnozy.
Jednocześnie wraz z postępem w leczeniu modyfikującym przebieg choroby konieczne stało się sprecyzowanie schematów diagnostycznych pozwalających na wczesne postawienie diagnozy i wdrożenie stosownej terapii. Pierwsze przyjęte kryteria opublikowano w 1965 roku na podstawie prac Panel on the Evaluation of Experimental Trials of therapy in Multiple Sclerosis pod kierunkiem George'a A. Schumachera. Zawarta w nich konieczność udowodnienia rozsiania objawów choroby w czasie i przestrzeni oraz zastrzeżenie wykluczenia innych możliwych i lepiej tłumaczących objawy przyczyn choroby, stanowią podstawę kolejnych zaleceń diagnostycznych i obowiązują do dziś. Opublikowane w 1983 roku kryteria Posera opierały się przede wszystkim na analizie przebiegu występowania kolejnych rzutów.

Najważniejszym badaniem dodatkowym było badanie płynu mózgowo-rdzeniowego.

Na tej podstawie pacjentów można było zakwalifikować do jednej z pięciu grup: Klinicznie pewne SM (wystąpienie dwóch rzutów choroby z objawami z dwóch ognisk) Wsparte badaniami laboratoryjnymi pewne SM Klinicznie prawdopodobne SM Poparte laboratoryjnie prawdopodobne SM Nie SM Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kryteria_McDonalda

Rzut choroby SM- cytat z Wikipedii

leczenie sm interferonem beta
Rzuty w SM są często nieprzewidywalne i mogą się pojawić bez jakichkolwiek wcześniejszych czynników inicjujących.
Jednak czasami czynnikiem spustowym może być pora roku (częściej wiosną i latem, co wiąże się z niekorzystnym wpływem wyższej temperatury otoczenia), jak również infekcje wirusowe, głównie górnych dróg oddechowych: przeziębienia, grypa, nieżyt żołądkowo-jelitowy. Wśród innych stanów mogących zapoczątkować rzut wymienia się również stres emocjonalny i fizyczny (ciężka, wyczerpująca praca, brak odpoczynku), jak również jakakolwiek poważniejsza choroba ogólnoustrojowa.
Ze statystycznego punktu widzenia nie ma pewnych dowodów, iż uraz fizyczny lub zabieg operacyjny wyzwalają ostry rzut SM.
Ludzie chorujący na SM mogą jak najbardziej uczestniczyć we wszystkich zajęciach sportowych i aktywności fizycznej w zakresie na jaki pozwala im sprawność ruchowa, aczkolwiek nie powinny to być forsowne ćwiczenia fizyczne ani sport wyczynowy (np.
maraton), ponieważ ciepło może nasilać objawy.
Chorzy często unikają korzystania z sauny, a nawet gorących pryszniców (fenomen ten jest znany jako objaw Uhthoffa, jednak podwyższona temperatura nie tak często powoduje rzut chorobyŹródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Stwardnienie_rozsiane

Badania kontrolne przy leczeniu stwardnienia rozsianego

Diagnostyka stwardnienia rozsianego bywa bardzo długa.
Podstawowym badaniem wykonywanym podczas diagnostyki stwardnienia rozsianego jest badanie rezonansem magnetycznym. Pozwala on stwierdzić zaistnienie pierwszych zmian demielinizacyjnych w mózgu.
Poza tym podczas diagnostyki i leczenia stwardnienia rozsianego wykonywanego są badania krwi.
Ich fachowa interpretacja pozwala ocenić stan zdrowia osoby chorej na stwardnienie rozsiane.
Poza tym będzie ona musiała regularnie odbywać wizyty u neurologa podczas których będzie on przeprowadzał badania kontrolne i rozmowy z pacjentem.
Pozwolą one na dokonanie pełnej oceny stany zdrowia pacjenta i wdrożenie odpowiedniej terapii.
Powinna ona pozwalać na kontrolowanie przebiegu choroby..