Silnik o przeciwległych cylindrach

Cewka zapłonowa Cewka zapłonowa
Silnik o przeciwległych cylindrach Od góry: schemat kinematyczny silników o przeciwległych cylindrach z rozdzielną (bokser) i niżej, wspólną (silnik dwutłokowy) komorą spalania. Jest to silnik o wtrysku pośrednim. Zasada działania silnika typu ?bokser? Zasada działania silnika o przeciwległych cylindrach Silnik o przeciwległych cylindrach ? silnik spalinowy wielocylindrowy o parzystej liczbie tłoków, w którym cylindry usytuowane są na wspólnej osi. Silniki takie mogą być przeciwbieżne, gdy każdy z tłoków ma swoją komorę spalania (bokser) albo współbieżne ze wspólną lub rozdzielną komorą spalania . Układ ten zapewnia niższy niż w konwencjonalnych silnikach poziom hałasu i wibracji oraz niższy spadek mocy. Wszystko to w związku z procesem znoszenia się sił działających na tłoki.

Konstrukcja takiego silnika jest jednak dość skomplikowana, z powodu duplikacji niektórych układów takich jak rozrząd (podobnie jak w układach V), przez co jest droga i stosunkowo rzadko stosowana. Dodatkowymi zaletami są znacznie mniejsza długość i wysokość takiego silnika, zwarta konstrukcja pozwalająca na zastosowanie do budowy jego kadłuba lekkiego materiału (aluminium) oraz sposób zamontowania w komorze silnikowej taki, że środek ciężkości silnika znajduje się bardzo nisko, dzięki czemu środek ciężkości samochodu znajduje się również niżej1. Silniki tego typu znane pod nazwą ?silnik bokser? tradycyjnie stosowane są w motocyklach firmy BMW, czy samochodach firm Subaru, Porsche, oraz starszych modelach Alfa Romeo, czy Volkswagen Garbus.

Znajdują również zastosowanie w lotnictwie lekkim (Lycoming, Continental, Rotax).Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_o_przeciwleg%C5%82ych_cylindrach

Pojazd Siegfrieda Marcusa

Pierwsze pojazdy napędzane parą (1769-1830) Powóz parowy konstrukcji Richarda Trevithicka stosowany w Londynie z 1802 Lokomotywa Trevithicka Rakieta Stephensona Lokomotywa Johna Blenkinsopa z 1812 Pojazd Siegfrieda Marcusa z 1889 Ford Model T z 1911 Jednak pierwszym udokumentowanym pojazdem napędzanym silnikiem cieplnym był parowy wehikuł francuskiego inżyniera wojskowego, Nicolasa-Josepha Cugnot, zbudowany w 1769.

Pojazd Cugnot?a przeznaczony do ciągnięcia dział, był napędzany prymitywną, dwucylindrową maszyną parową, która umożliwiała jego ruch z prędkością zaledwie 4 km/h.

Dlatego też, pojazd ten nie doczekał się uznania ówczesnych ludzi i szybko odszedł w zapomnienie. W 1801 angielski inżynier Richard Trevithick reaktywował ideę użycia maszyny parowej do napędzania pojazdu. Udoskonaliwszy maszynę parową, zastosował ją do napędu, ?lokomotywy drogowej? i jako pierwszy w świecie, w 1804 przejechał pomyślnie 150 km, zabierając jednocześnie 12 pasażerów.

Parowóz ten nie odniósł jednak sukcesu finansowego, i dlatego też często błędnie podaje się Rakietę George?a i Roberta Stephensonów jako pierwszy parowóz świata.

Został on skonstruowany w 1829, właściwie była to udoskonalona wersja parowozów konstruowanych w poprzednich latach (pierwszą linię kolejowa George Stephenson uruchomił już w 1825). W Rakiecie zastosowano wielorurowy kocioł, który znacznie poprawił jej osiągi. Zbudowano ją głównie dla uczestnictwa w konkursie Rainhill Trials, którego zwycięska maszyna miała być używana przez kolej Liverpool ? Manchester. Rakieta zwyciężyła, ponieważ jako jedyna przetrwała wszystkie próby, a jej osiągi odpowiadały organizatorom.
15 września 1830 miał miejsce pierwszy śmiertelny wypadek w historii kolei ? podczas oficjalnego otwarcia linii Liverpool ? Manchester, zginął William Huskisson. Kalendarium ok.
4000 p.n.e.

? koło 1740 ? najstarszy znany rysunek parowego działa samobieżnego 1769 ? artyleryjski ciągnik parowy Nicolasa Cugnota 1801 ? parowy trójkołowiec Richarda Trevithicka 1811 ? angielski wynalazca John Blenkinsop wraz Matthew Murrayem opatentował konstrukcję parowozu z kołem zębatym poruszającym się po zębatej szynie biegnącej z boku torów. 1825 ? dyliżans parowy (omnibus) Gurneya w Anglii 1827 ? amerykański pojazd parowy Oshkosh Shomera i Farranda 1834 ? dyliżans parowy Dietza we Francji 1865 ? angielska ustawa Ustawa o czerwonej fladze praktycznie zakazuje używania drogowych pojazdów parowych 1875 ? pierwszy pojazd z silnikiem spalinowym ? Siegfried Marcus, Wiedeń 1888 samochód ze skrzynią biegów ? Carl Benz Opona pneumatyczna ? John Boyd Dunlop 1894 ? we Francji odbył się pierwszy wyścig samochodowy z serii Grand Prix na 126 km trasie Paryż ? Rouen 1897 ? Stanisław Grodzki uzyskuje pierwsze prawo jazdy wydane w Warszawie na prowadzenie samochodu Peugeot P-9 1904 ? w Warszawie powstają omnibusy z silnikiem 1913 ? taśma produkcyjna ? Henry Ford 1919 ? rozrusznik silnika elektryczny 1925 ? hamulec hydrauliczny 1932 ? automatyczna skrzynia biegów ? F.

Kreis, Niemcy 1947 ? opona bezdętkowa 1954 ? silnik Wankla Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Historia_motoryzacji

Jakie są sprężarki?

Zasadniczo mamy dwa różne rodzaje sprężarek czyli kompresorów. Są kompresory tłokowe i sprężarki turbinowe.
Te pierwsze czyli tłokowe wykorzystują tłoki, takie jak w silniku spalinowym do sprężania i przetłaczania powietrza.

Ten rodzaj również stosuje się w pompach tłokowych. Drugim rodzajem sprężarek są turbiny.

Wykorzystują one coś w rodzaju wiatraka do sprężania powietrza. To rozwiązanie również jest stosowane w pompach cieczy i prawdę mówiąc to właśnie takie rozwiązanie jest w większości. Sprężarki i pompy tłokowe są w stanie osiągnąć znacznie większe ciśnienia..

Widok do druku:

Cewka zapłonowa